Yol

Kaç zaman oldu tam hatırlayamıyorum sorduklarında.
Takvim solup solup, kaç kez eğdi yapraklarını?
                 Yollarda ki şeritler kalırken ardımda usul usul,
                 Çevirip başımı bakıyorum,
Bakıyorum geçmişimin kasabalarına.
Belki hesaplar diye uyuşturulmuş beynim.
                 Hepsi bomboş artık,
                 Hepsi gömülmüş denizimin derinlerine,
Başka insanlar koşuyor artık yanımda, başka bakıyor herkes.
Sanırım ilk kaybettiğimiz kasaba olmuş çocukluğumuzun masumiyeti !
                 Yol bizi tokatladıkça ben erkek olmuşum dostum.
                 Küfürbaz, sakin bir ege erkeği.
Sen ise harabe, geri kalan paralı asker olmuş,
Hepsi camına kiralık yazılmış daireler kadar, bizim.
                 Aynı aşklarımız gibi...