Salı, Ocak 14, 2014

Daha erken...

Saat daha erken, akrep yelkovanla sevişiyor beş ile altı arasında ve gülümsüyorum,
Onlar bile kavuşuyor…
Hatırlamaya çalışıyorum, evet şeftali tonuydu dudakların, aynı tadı gibi.

Duvarları dinliyorum , inildiyorlar, sanki konuşmasalar anlayamayacağım yalnızlığımı.
Sigaramın dumanı beyaz bir şal gibi süzülerek odamda, omuzlarımı örtüyor.
Sanırım bu zehir bile senden çok düşünüyor beni.

Hop dur, daha erken dedim ya! 
                                                      Daha bitmedi sevişmeleri yuvarlak yataklarındaki.

Gün ışığı vurmaya başlıyor odamın zeminine ve ben kendi raylarımı parçalıyorum
Parçalıyorum ki çıkayım demleme hüzün kokan yoldan.
Vagonlarım devriliyor ardı sıra, yolcularım savruluyor 
                                              Ben kendi cinayetimi işliyorum her gece şu dakikalarda.

Gerçeğin soğukluğunu bilsem dahi hikayemin, kaza süsü veriyorum sorduklarında.

Bak bitiyor artık dakikalık buluşmaları, yinede bizden çok görüşüyorlar sayı aralarında.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder