Cumartesi, Mart 08, 2014

O Sabah...

Hatırlıyorum o sabahı.
Elbiselerimiz sevişiyordu yerlerde,
Tek başıma sığamadığım yatak büyük geliyordu senden uzaklaşınca.
Uyurken sırrım oluyordun benim, uyanınca herkesin
                                                  ve daha intihar kuşanmıştı gözlerin
Yaklaşan sonbaharın renklerine uyumlu olsun diye.

İnci çiçekleri, yenilgiyi kabullenerek eğmiş boyunlarını masada
İzmaritlerden kaçak kat çıktığımız kül tablasına bakıyorlar.
Güneşin nefesi şehvetli bir dansa tutuşmuş saçlarınla ayak üstü
                                                Senle ben tam tersine bir savaş hali.

Hafif bir rüzgarla karışık körfez kokusu geliyor boynundan.
Ahhh yine karıştı aklımın odaları,
                       Beni öp de yardım et, dağınık kalmasın hatıralarım...